سرطان روده چیست ؟قسمت اول

“سرطان روده” به عنوان سومین عامل مرگ ومیر در جهان می باشد،این سرطان چه علائمی دارد؟از چه سنی شروع می شود؟راه های درمان آن چیست؟تشخیص آن به چه صورت است؟پاسخ همه ی این سوالات را در این بخش خواهید یافت.

featured image

اگر پزشکان این بیماری را زود تشخیص دهند، تقریبا قابل درمان است. سرطان روده زمانی رخ می دهد که در پوشش داخلی روده (کولون) یا مقعد سلول های غیر عادی رشد کنند. سرطان روده هم در زنان هم در مردان شایع است. سومین سرطان عامل مرگ و میر در جهان است. سرطان روده ممکن است خوش خیم یا بدخیم باشد. خوش خیم بدین معنی است که تومور گسترش نخواهد یافت، در حالی که تومور بدخیم شامل سلول هایی است که می توانند به سایر قسمت های بدن گسترش یابند و به آنها آسیب برساند.

پولیپ روده چیست؟

پولیپ ها داخل روده رشد می‌کنند. اکثر آنها بی خطر هستند، ولی برخی از آن‌ها می‌توانند به سرطان روده تبدیل شوند.

پولیپ های کولون معمولا باعث درد و یا تغییر عادت های روده ای نمی شوند مگر آن که بزرگ شوند و بخشی از روده بزرگ را مسدود می کنند. این علائم نادر هستند، زیرا پولیپ ها قبل از اینکه به اندازه کافی بزرگ شوند تا مشکلات ایجاد کنند، کشف و حذف می شوند. پولیپ های روده معمولا علائمی ایجاد نمی کنند، مگر اینکه اندازه آنها بزرگتر از 1 سانتیمتر باشند. شایعترین علامت، خونریزی رکتوم است. گاهی اوقات خونریزی ممکن است واضح نباشد و ممکن است پس از انجام آزمایش غربالگری برای خون در مدفوع کشف شود. 

علائم سرطان روده

معمولا در مراحل اولیه سرطان روده علائمی وجود ندارد اما با پیشرفت آن نشانه هایی ممکن است ظاهر شود. به همین دلیل انجام چک آپ برای این بیماری بسیار حائز اهمیت است. 

از علائم آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 یبوست یا اسهال

تغییر در  میزان مدفوع

مدفوع شل و باریک

خونریزی مقعدی و مشاهده خون در مدفوع

دل درد، گرفتگی و نفخ

درد در زمان دفع مدفوع

ضعف و خستگی

کاهش وزن ناگهانی

سندرم روده تحریک پذیر

 

دلایل و عوامل سرطان روده

به طور معمول، سلول های بدن دنبال روند منظم رشد، تقسیم و مرگ هستند. سرطان زمانی اتفاق می افتد که سلول ها بدون کنترل رشد و بدون مرگ می کنند. علل دقیق ناشناخته است، اما سرطان روده بزرگ دارای چندین عامل خطر بالقوه است.                                      

پولیپ روده

سرطان کولون معمولا از پولیپ های پیش سرطانی است که در روده بزرگ وجود دارد به وجود می آید.

برخی از این پولیپ ها ممکن است در صورتی که در مراحل اولیه درمان خارج نشوند. در طول زمان به سرطان بدخیم تبدیل شوند.

ژن ها

رشد سلول های کنترل نشده ممکن است به علت آسیب ژنتیکی رخ دهد یا اگر تغییرات در DNA موجب بروز تقسیم سلولی شود. استعداد ژنتیکی را می توان از اعضای خانواده به ارث برد، اما بیشتر سرطان روده بزرگ در افراد بدون سابقه خانوادگی رخ می دهد.

صفات، عادت ها و رژیم غذایی

سن عامل مهمی برای سرطان کولون است. حدود 91 درصد از کسانی که تشخیص می دهند بیش از 50 سال دارند. سرطان کولون بیشتر در افرادی که دارای چاقی رژِم غذایی ناسالم هستند و کسانی که  عادت سیگار کشیدن دارند بیشتر است.

پژوهشگران می گویند موادی که باعث تغییر در باکتری های روده می شوند ممکن است باعث توسعه پولیپ ها در روده شوند. مطالعات اخیر  نشان می دهند که مصرف آنتی بیوتیک ها به مدت طولانی در اوایل و میانه میان سالی  می تواند خطر رشد سلول های پیش سرطانی در روده بزرگ را افزایش دهد.

زنان در بین سنین 20 تا 50 سالگی، که 2 هفته یا بیشتر از آنتی بیوتیک ها استفاده کرده اند، در سنین 60 سالگی نسبت که کسانی که از این نوع دارو ها برای مدت طولانی استفاده نکرده اند بیشتر  احتمال داشتن ضایعات در روده بزرگ را دارند.

اگر این پولیپ ها از روده در زمان مناسب خارج نشوند، می توانند منجر به سرطان روده بزرگ شوند. این مساله نشان می دهد که تغییرات در باکتری های طبیعی روده که توسط آنتی بیوتیک ها ایجاد می شود، ممکن است برخی افراد را به سرطان روده (سرطان کولون) مبتلا سازند.

مصرف بلند مدت آنتی بیوتیک ها و سرطان روده

اگرچه خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ افزایش یافته است، اما در سطحی نیست که هر شخصی که از آنتی بیوتیک ها استفاده می کند را نگران سازد. برای درک رابطه میان تغییرات در باکتری های روده و سرطان روده بزرگ و سرطان مقعد باید تحقیقات بیشتری انجام شود. آنتی بیوتیک ها  تنوع و تعداد باکتری های موجود در روده (میکروبیوم) را مختل می کنند. آنها همچنین مقاومت در برابر باکتری های سمی را کاهش می دهند که همه این ها می توانند نقش مهمی در رشد سلول های پیش سرطانی داشته باشند. علاوه بر این، باکتر ی هایی که نیاز به آنتی بیوتیک دارند، ممکن است التهاب روده ایجاد کنند، که خطر شناخته ای برای سرطان روده است.

در یک گزارش، اطلاعاتی در مورد  بیش از 16600 زن بالای 60 سال جمع آوری شد. در این گزارش، زنان سابقه استفاده از آنتی بیوتیک میان سنین 20 تا 59 سال را داشته اند. همچنین آن ها بین سال های 2004 تا 2010 حداقل یک بار تست  کولونوسکوپی انجام داده اند. در میان این افراد تقریبا 1200 پولیپ پیش سرطانی در روده در این تحقیقات یافت شد. استفاده از آنتی بیوتیک ها در طول چهار سال گذشته رابطه ای با افزایش خطر پولیپ های روده ندارند اما استفاده بلندمدت در گذشته های دور به این موضوع وابسته است.

به عنوان مثال شانس زنی که در بین 20 تا 30 سالگی، دو ماه مصرف آنتی بیوتیک داشته است، نسبت به زنانی که این دارو را به مدت طولانی مصرف نکرده اند، برای ابتلا به پولیپ روده 36 درصد افزایش می یابد. محققان دریافته اند که این خطر زمانی که سن مصرف بین 40 تا 50 سالگی باشد، بیشتر هم می شود.

استفاده کوتاه مدت این دارو نیز بی خطر نیست. حتی استفاده از آنتی بیوتیک ها بیش از 15 روز بین سنین 20 تا 59 سال، خطر ابتلا به پولیپ روده را طبق تحقیقات افزایش می دهد.

تحقیقات بیشتر برای تعیین علت و بررسی آن ها در تعیین میزان تکامل و درست بودن آن یافته ها اهمیت دارد. محققان اذعان دارند که این مطالعات دارای محدودیت هایی است، به عنوان مثال هیچ اطلاعاتی از نوع انتی بیوتیکی که استفاده شده در دست نیست. هچنین ممکن است رشد پولیپ ها قبل از استفاد از آنتی بیوتیک ها شروع شده باشد